"para todo lo demás... eMule"

Banoa zinerantz. Banoa tranbiaz, denboraz juxtu-juxtu hitzordura. Lehiatilako emakumearen ile laranja atsegin dut, zinearekin asoziatzen dudalako, ala akaso Ines berarekin. Ilusioa egiten zigun harekin berba egiteak, eta orain ile laranja hori ikusi eta beti oroitzen naiz Inesekin, eta asteazkenekin, eta zinearekin. Nostalgia goxoak epeldurik gordetzen dut karteran txartela eta banoa aretora, aurre-aurrean ez, baino atzeregi ere ez, betaurrekoak ahaztu baitituzu beste behin ere. "Ez kontatu ezer pelikulaz, ee, eztut jakin nahi" xuxurlatu didazu. Eta trailerrei begira jarri gara, ados ikusiko ditugun filmekin, are gehiago ikusiko ez ditugunekin. Ilunpetan gelditu gara, eta pantaila beltzeko puntutxoek liluratzen nautela kontatu dizut begiradarekin, baina zuk bazenekien. Eta une neurtezin batez, ipuina irakurtzen hasiko zaizkion haurrari bezala handitu zaizkigu begi niniak. Pantaila erraldoiko fikzioen iruzurrak sinestu ditugu, uzkurtu egin naiz eta zuk betaurrekoen atzean ezkutatu dituzu malkoak, inor kontura ez dadin. Baina ez dakizu negar egin aurretik belaunak aulkian bilduaz ohartarazten nauzula. Den-dena ez dakizu. Bi, hiru ala bost kaña mahai gainean, filmearen usain eta zaporeaz hitz egin dugu, gauez zinean harrapaturik utzi gintuzten ostiral hura oroituz. Para todo lo demás... eMule.