Ados. Zu eta biok ez dugu zinea edertasun huts bezala ulertzen, arteak ez datza perfekzio estetikoan, ez. Zer dakigu guk edertasunaz? Zer dakigu estetikaz? Eta teknikaz? Ni nekez ausartzen naiz plano ala fotografiaz baloraziorik egiten, dardarka izaten dut boligrafoa, zu konturatzen ez bazara ere. Arteak inpresionatzeak kitzikatzen gaitu, probokatu eta sakonean eskandalizatu ere egin gaitzaketela konturatzeak... horrek apasionatzen gaitu zu eta biok. Ez gara hedonistak zinearekin (Epikurok engainatu egiten zuen bere burua, badakizu). Sasi progrez jositako gizartean, artistek tarteka bortizki deitu behar dute hiritarron atentzioa, gure ikusmiratik haratago begira dezagun, gure xilborrak xurgatu ez gaitzan. Baina gaurkoan, deseroso sentitu naiz Arriagako besaulkietan. Eta ez nintzen deseroso laburmetrailek inpresionatu, probokatu ala eskandalizatu izanagatik, ez. Ez nintzen deseroso Al Gorek zioen "egi desatsegina" muturren aurrean jarri didatelako. Deseroso nengoen postura hartu ezinik nenbilelako, aurreko aulkia urrunegi zegoelako hankak haren gainean jartzeko.
No hay comentarios:
Publicar un comentario